Staffordshire Bull Terrier hodowla szczeniaki staffik stafik
Domowa Hodowla
STAFFORDSHIRE BULL TERRIER
AKTUALNOŚCI / NEWS
SZCZENIĘTA / PUPPIES
MIOTY PLANOWANE / PLANNED LITTERS
Szenięta odchowane / Puppies offspring
O nas / About us
WZORZEC / STANDARD
O RASIE / About Breed
Ch. TORNADO BOY BLUE
Ch. SHAROC STAR GLADIATOR
SERAF BLUE ANGEL Fransimo Bohemia
BLACK PEARL DE Presa Awangarda
BAILA MI AMOR Sama Słodycz
JCh. MUCKY CHILD Fransimo Bohemia
Galeria / Gallery
Kontakt / Contact
Ulubione linki
WZORZEC / STANDARD

 

Wzorzec FCI Standard nr 76 z 24.06.1987TORNADO BOY BLUE

Wygląd ogólny :

Staffordshire Bull Terrier jest psem gładkowłosym. Powinien wykazywać wielką siłę w stosunku do swego wzrostu, być muskularnym, ale jednocześnie aktywnym i zręcznym zwierzęciem.

Charakterystyka :

Swojej historii zawdzięcza współczesny Staffordshire Bull Terrier nieposkromioną odwagę, wielką inteligencję i wytrzymałość. Cechy te idą w parze z uczuciowością i przywiązaniem do przyjaciół, zwłaszcza do dzieci. Jego spokój, jeżeli pies nie jest w akcji, oraz stateczny i wierny charakter czynią zeń doskonałego psa wszechstronnie użytkowego.

Temperament :

Śmiały, nieustraszony, można na nim w pełni polegać.

Głowa i czaszka :

Krótka, głęboka z szeroką czaszką. Mocno zaznaczone mięśnie policzkowe, wyraźny stop, krótka kufa, nos czarny.


Uzębienie:

Szczęka i żuchwa silne. Zęby duże. Zgryz nożycowy, regularny i kompletny, w którym siekacze szczęki przykrywają ściśle siekacze żuchwy i są ustawione pionowo. Wargi przylegające i gładkie. Policzki o bardzo mocno zaznaczonej muskulaturze.


Oczy :

Ciemne są preferowane, ale mogą, w pewnej mierze, harmonizować z barwą maści psa. Są one okrągłe, średniej wielkości, osadzone w taki sposób, aby pies patrzył na wprost. Brzegi powiek są ciemne.


Uszy :

Noszone w pączek róży lub półstojące, nie są duże ani ciężkie. Uszy obwisłe lub stojące są wysoce niepożądane.


Szyja :

Umięśniona, raczej krótka, o prostej linii, stopniowo rozszerzająca się w kierunku ramion.


Kończyny przednie :

Są proste, o mocnym kośćcu, dość szeroko rozstawione, o dobrze związanych łopatkach, nie wykazują pod żadnym względem znaków słabości w rejonie nadgarstka i śródręcza. Poczynając od śródręcza łapy zwrócone są lekko na zewnątrz. Łopatki należycie skośne. Łokcie nie są luźne.
 

Kończyny tylne:


Kończyny tylne dobrze umięśnione, oglądane od tyłu są ustawione równolegle. Stany kolanowe dobrze kątowane. Stawy skokowe nisko umiejscowione.
Łapy mocne, średniej wielkości o jędrnych opuszkach. Pazury u psów jednokolorowych są czarne.


Tułów :

Powinien być zwarty o równej górnej linii. Szeroki front, głęboka klatka piersiowa, żebra dobrze wysklepione. Dobrze umięśniony.


Ogon :

Średniej długości, nisko osadzony, zwężający się ku dołowi i noszony raczej nisko. Nie powinien być zbytnio podwinięty. Jego kształt można porównać do ramienia pompy z dawnych czasów.

Ruch :

Swobodny, zwinny i mocny, oszczędny w wysiłku, nogi poruszające się równolegle, patrząc zarówno od frontu, jak i od tyłu. Dostrzegalny napęd tylnych kończyn.

Sierść :

Włos gładki, krótki, przylegający do skóry.

Maść :

Czerwona, płowa, biała, czarna lub błękitna, a także łaciata w którymś z podanych wyżej kolorów. Może także być pręgowana. Maści czarna podpalana oraz wątrobiana nie powinny być poszukiwane.

Wielkość :

Waga: psy - 12,5 do 17 kg (28-38 lbs), suki - 11 do 15,5kg (24-34 lbs). Pożądana wysokość (w kłębie) to 35,5 do 40,5 cm (14-16"). Wysokość powinna być odpowiednia do wagi psa.

Wady

Obniżają ocenę zależnie od stopnia ich wyrażenia:

 Oczy jasne, oprawa oka różowa, ogon zbyt długi lub zbyt zakręcony; niezgodność z limitami wzrostu i wagi; uszy całkowicie obwisłe lub stojące; przodozgryz lub tyłozgryz.

Psy, mające którąś z wymienionych poniżej wad, nie mogą być nagradzane:

 Różowy nos, znaczny przodozgryz: kiedy szczęka dolna jest tak wysunięta, że dolne siekacze nie stykają się z siekaczami górnymi; znaczny tyłozgryz: kiedy szczęka górna jest o tyle dłuższa, że siekacze górne nie stykają się z dolnymi.

 

Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.



Samce powinny mieć oba jądra normalnie wykształcone, całkowicie umiejscowione w mosznie.